Voor wie niet van drankgelagen houdt, zijn de vieringen van het kampioenschap van PSV meestal nogal tenenkrommende aangelegenheden. Die hossende en zuipende voetballers die al vrij snel geen zinnig woord meer kunnen uitbrengen, ik zal er nooit aan wennen. Vorige week was het weer zover, carnaval in de Eindhovense straten. Het opvallende was dat enkele spelers er tijdens de festiviteiten vooral plezier in leken te scheppen een andere club – Ajax in dit geval – belachelijk te maken. Er is voldoende om over te gniffelen wanneer het om Ajax gaat, maar als je zoals PSV de winnaar bent, is het ronduit treurig om een concurrent te kleineren. Dan ben je te veel met een ander en te weinig met jezelf bezig. Zo’n speler met vijftien bier achter zijn huig die weer eens iets over Joden moet zingen, het is kleuterachtig. In bezopen euforie wordt blijkbaar de meest bespottelijke tekst door sommigen nog gewaardeerd.

Iets anders wat opviel tijdens het bacchanaal was de houding van Joey Veerman. Het supporterspubliek zong luidkeels dat hij in Oranje hoort te spelen, wat gezien de beschikbare spelers natuurlijk onzin is. Maar goed, fans zijn fans en het is naïef om van hen een objectieve mening te verwachten. De realiteit is echter anders. Op nationaal niveau is Veerman vaak een uitstekende speler en in de subtop van het internationale voetbal kan hij van tijd tot tijd een goede rol spelen, maar op topniveau heeft hij zelden laten zien een meerwaarde te zijn. Op het EK 2024 kostte zijn zwakke optreden tegen Oostenrijk hem zelfs een vroegtijdige wissel, nog vóór de rust. Het was een pijnlijk moment in de carrière van de PSV’er, dat hij in Oranje daarna niet heeft kunnen doen vergeten. En wat zei Veerman als reactie op de leuzen van de PSV-aanhang? ‘Ze zoeken het maar uit met z’n allen.’ Met andere woorden: Oranje kan stikken, ik heb er geen interesse in.

Joey Veerman geeft nogal makkelijk af op anderen, wanneer iets niet naar zijn zin is. De hand in eigen boezem steken, is niet zijn grootste kwaliteit. Wedstrijdjes tegen op papier zwakke ploegen doet hij vaak op zeventig procent af, en als het niet lukt zijn de afkeurende gebaren jegens ploeggenoten niet te missen. Dan grossiert de spelbepaler in nare gebaartjes, denigrerende blikken en niet-begrijpend hoofdschudden. Als een verongelijkt kind: hoe is het mogelijk dat ik, kruising tussen Maradona en Messi, met al deze krabbelaars moet aantreden? Veermans houding is al langer onderwerp van discussie, en er mede de oorzaak van dat hij weinig – en de laatste tijd helemaal niet – wordt opgeroepen voor Oranje. Met spelers die zichzelf wat groter achten dan ze in werkelijkheid zijn, heeft bondscoach Ronald Koeman doorgaans weinig op.

Later beklemtoonde de middenvelder nog eens wat hij had gezegd. Gevraagd of hij nog op het WK rekende, zei hij lachend en quasi-ongeïnteresseerd: ‘Ik heb mijn vakantie al geboekt.’ Hij had natuurlijk ook kunnen zeggen: ‘De bondscoach heeft gelijk dat ik in het Nederlands elftal wisselvallig gepresteerd heb. Maar ik wil graag naar het WK en er zijn nog wedstrijden te spelen. Ik ga er alles aan doen om hem alsnog te overtuigen.’ Maar Veerman koos ervoor om de Popie Jopie en nonchalant de misnoegde vedette uit te hangen. Laat Koeman hem terecht thuis voor het WK? Eigenlijk heeft Veerman het antwoord zelf al gegeven.